Home MOTHERHOOD สอนลูกน้อยวัยเบบี๋รับประทานอาหารด้วยตนเอง เพื่อสร้างวินัยเชิงบวก

สอนลูกน้อยวัยเบบี๋รับประทานอาหารด้วยตนเอง เพื่อสร้างวินัยเชิงบวก

163
0

ลูกน้อยวัยเบบี๋รับประทานอาหารด้วยตนเองกัน เพื่อสร้างวินัยเชิงบวก

สอนลูกน้อยวัยเบบี๋รับประทานอาหารด้วยตนเอง เพื่อสร้างวินัยเชิงบวก คนมีลูกแล้วต้องสนใจหัวข้อนี้ค่ะ ครอบครัวเราก็เช่นกัน เช้านี้วันหยุดป๊าใจดีตื่นมาทำข้าวโจ๊กให้ลูกสาวแต่เช้า วันนี้ให้ลูกนั่งเก้าอี้กินข้าวเป็นการหัดให้ลูกน้อยวัยเบบี๋ ได้เริ่มรับประทานอาหารด้วยตัวเอง หลังจากที่ให้นั่งรถเข็นมานานเพราะเก้าอี้ยกไปไว้อีกบ้าน เรามีชามโจ๊กป้อนข้าวลูกหนึ่งใบ อีกใบเป็นชามพลาสติคสีฟ้าพร้อมช้อน (ช้อนพลาสติคของลูกหาไม่เจอ ใช้ช้อนกาแฟแทนไปก่อนนะลูก ซึ่งถ้าตอบได้ลูกคงบอกว่าชินแล้ว 55) ให้ลูกตักกินเอง

จริงๆ ฉันตั้งใจให้ชามใบเดียว ใส่อาหารนิดหน่อยให้ลูกหยิบกินเอง แต่ตอนนี้ลูกถือช้อนเป็นแล้วก็เอาแต่แย่งช้อนหม่าม้าจะตักกินเอง ฉันเลยต้องหาช้อนให้อีกคัน วันนี้มีไข่ต้มหั่นเป็นชิ้นลูกใช้มือหยิบเองได้สบาย ส่วนช้อนก็พยายามตักกินจนเลอะเทอะ ปกติลูกจะไม่อยากนั่งเก้าอี้ กินไปซักพักจะเริ่มโยเยอยากจะลุก แต่วันนี้สนุกเพลิดเพลินกับการกินมาก หมดชามแล้วก็ยังไม่ลุก อุ้มขึ้นจากเก้าอี้มีเคืองกันเลย ร้องซิคะ หนูประท้วงว่ายังกินไม่เสร็จหรือเล่นไม่เสร็จก็ไม่รู้ จริงๆ น่าจะถือได้ว่าเป็นสัญญานที่ดีของเด็กที่เริ่มหัดรับประทานอาหารนะคะ ฝึกวินัยการกินอาหารเป็นเรื่องสำคัญค่ะ

พอลูกเริ่มจับช้อนกินเองได้ฉันจะพยายามให้ลูกใช้ช้อนตักกินเอง เป็นการฝึกนิสัยการกิน จริงๆ ฉันป้อนลูกจนอิ่มแล้ว ลูกก็หัดรับประทานอาหารต่อไปอีกนิดหน่อย หรือหัดรับประทานระหว่างที่เราป้อน บ้านเราเรียกว่าการฝึกวินัยเชิงบวก คือให้เค้ารู้จักหน้าที่ รู้เวลาในการกินอาหาร เรียนรู้การกินอาหารด้วยตนเอง เมื่อเค้าทำได้เค้าจะมีความภูมิใจในตนเอง เค้าจะชอบตัวเอง เป็นการฝึกการสร้างนิสัยประสบความสำเร็จแม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ โตขึ้นเค้าจะได้อยากจะประสบความสำเร็จในเรื่องที่ใหญ่ๆมากขึ้นในแต่ละสเต็ปของชีวิตเค้า

บางคนอาจจะเห็นว่าเด็กเล็กเบบี๋ที่หัดรับประทานอาหาร ยังกินไม่เป็น เป็นเรื่องเลอะเทอะ ยังไม่ควรจะให้รับประทานอาหารเอง อันนี้เราก็ไม่ว่ากันค่ะแล้วแต่การเลี้ยงดูของแต่ละบ้าน แต่บ้านเรายอมเหนื่อยเช็ดล้างกันนิดหนึ่ง ฉันหวังว่าในเวลาไม่นานนี้ลูกเราจะรับประทานอาหารเองได้โดยที่เราไม่ต้องตามป้อน เพื่อที่เค้าจะได้เรียนรู้ว่า การช่วยเหลือตัวเองโดยการรับประทานอาหารด้วยตนเองเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ การสร้างวินัยเชิงบวกในวัยเด็กถือว่าเป็นเรื่องสำคัญนะคะ อยากให้ลูกโตมาเป็นอย่างไร เราต้องเลี้ยงเค้าแบบนั้นค่ะ

บางบ้านเดินตามป้อนข้าวลูกกันจนโตทั้งๆที่เค้านั่งโต๊ะรับประทานอาหารเองได้แล้ว ในความเห็นส่วนตัว ฉันเห็นแล้วบอกตรงๆ ว่าสงสารเด็กค่ะ บางทีความรักก็ทำร้ายเค้านะคะ เรากลัวเค้ารับประทานอาหารไม่อิ่ม ขาดสารอาหาร มันง่ายกับการที่เราจะป้อนเค้าให้มันจบๆ ไป แต่เค้าไม่ได้รับการฝึกการสอนในสิ่งที่ควรจะเป็น การฝึกความรับผิดชอบในการกินข้าวเอง เพื่อวันข้างหน้าเค้าจะได้รู้จักหน้าที่และความรับผิดชอบในสิ่งที่มันใหญ่กว่านี้ การฝึกความมีระเบียบในการนั่งโต๊ะกับผู้ใหญ่ เค้าจะได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกันผู้อื่นและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนในบ้าน โตขี้นเค้าจะมีเพื่อนฝูงมากมายและเป็นที่รักของทุกคน

ทุกๆ วันของเด็กมีค่าและสำคัญมากนะคะ เมื่อก่อนตอนไม่มีลูกฉันไม่ค่อยสนใจเด็กเท่าไหร่ พอมีลูกแล้วถึงได้รู้สึกว่าเอ็นดูเด็กๆมากขึ้น เราอยากสอนลูกเราให้เป็นคนดีอย่างไร เราก็อยากเห็นเด็กคนอื่นเป็นเด็กที่ดีด้วยเหมือนกัน

เช้านี้เลอะเทอะแล้วได้อะไร ป๊าบอกว่าบัวกินเต็มที่เลยลูก เดี๋ยวม้ามากวาด สรุปว่าเลอะเทอะก็ได้งานเพิ่มซิคะ เอวังกันเลยดีกว่าเนอะ

บทความอื่นๆ : มองลูกให้เห็นมากกว่าที่ลูกเป็น

Credit: www.pixabay.com, http://www.rakluke.com , original post from my own post at www.buppharatta.com and face book https://web.facebook.com/aorratta, 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here